| تبليغات | X |
| تبليغات | X |
ایران سرزمین جاودان | |
تاریخ ایران پیش از آریاییهاایران پیش تاریخ (قسمت دوم) بنابر تحقيقات اخير زمينشناسي، در هنگامي كه بخش اعظم اروپا را تودههاي يخ پوشيده بود، فلات ايران دورهي باران را از سر ميگذراند كه طي آن حتّي نقاط مرتفع نيز در زير آب قرار داشت، در آن زمان در بخش مركزي اين فلات - كه امروزه به شكل بيابان نمكزار وسيعي درآمده است - درياچهاي پهناور قرار داشت كه رودهاي بسياري از كوههاي بلند به سوي آن سرازير ميشد. سنگوارههاي ماهيان و صدفهاي اين درياچه (كه نه تنها در بيابان مزبور بلكه حتّي در درههاي مرتفع نيز به دست آمده است)، وضع طبيعي اين آب و خاك را در چند هزار سال پيش از ميلاد مسيح مجسم ميسازد. در دوراني كه ميتوان آن را بين ده تا پانزده هزار سال پيش از ميلاد فرض كرد، به تدريج وضع آب و هوا رو به تغيير نهاد: دوران باراني از ميان رفت و به جاي آن دوراني فرا رسيد كه اصطلاحاً « عصر خشك » ناميده ميشود، و هنوز هم ادامه دارد. كمشدن باران از يك طرف و بلند بودن سطح درياها و درياچههاي داخلي از سوي ديگر موجب كندي جريان رودها و جويبارهايي شد كه آب كوهها را به منابع مزبور ميرسانيد. بر اثر نظم جريان رودخانهها، در مصب آنها ذخاير رسوبي، گرد آمده قطعه زمينهايي را تشكيل داد كه به زودي سر از آب بيرون آورده حد فاصلي ميان درهي موجود يا دشت آينده و كوه به موجود آورد. در اين دوران، انسان پيش از تاريخ كه بيشتر در فلات ايران به سر ميبرد، در سوراخهايي سكني ميگزيد كه در اطراف پر درخت كوهها حفر ميكرد و سقف آنها را با شاخههاي درختان ميپوشاند گاهي نيز غارها يا پناهگاههاي سنگي متعددي را كه اغلب آنها بسترهاي زيرزميني رودهاي كهن بودند، به عنوان سرپناه مورد استفاده قرار ميداد. برگرفته از سایت iptra.ir ارسال نظر { آخرین صفحه } { صفحه 5 از7 } { صفحه بعدی } |
وبلاگی برای ایرانیان و همه کسانی که به ایران و ایرانی بودن افتخار میکنند
صفحه اصلیدرباره من آرشیو دوستان آلبوم تصاویر پیوند هارتبه اولیبهترين و توپترين عکساي نرگس آرشیو موضوعیچهره های ماندگارگاهشماری آداب و فرهنگ ایرانیان تاریخ ایرانیان جشنهای ایران زمین زرتشت آخرین پست هاپارس و سرزمین پارسقوم ماد ورود آریائیان 7 آبان روز جهانی کوروش بزرگ تاریخ ایران پیش از آریاییها دوستان |